Στα κτίρια του σημερινού Νοσοκομείου «ΠΑΜΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ», στη δεκαετία του 1930, λειτούργησε πρότυπο Δημοτικό Σχολείο με τη διεύθυνση των μοναχών της Ιεράς Μονής «Παμμακαρίστου Θεοτόκου». Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισε ο πληθυσμός της χώρας και ιδιαίτερα ο λαός της Αθήνας την περίοδο 1941-1944 ήταν το πρόβλημα της πείνας. Στη διάρκεια της κατοχής, χιλιάδες Αθηναίοι πέθαιναν από την πείνα. Θέλοντας να συμβάλει στην ανακούφιση του δοκιμαζόμενου πληθυσμού της πρωτεύουσας, ο Γεώργιος Χαλαβατζής, με τη συνεργασία Ελληνικών και Διεθνών Οργανισμών, ιδρύει το έτος 1941 Εστίες Θείας Πρόνοιας, όπου εκεί οργανώνονται λαϊκά συσσίτια και διανέμονται τρόφιμα. Στη διάρκεια του έτους 1944, οι δρόμοι της Αθήνας μετατράπηκαν σε πεδίο συγκρούσεων. Μεγάλος αριθμός τραυματιών είχε ανάγκη από άμεση περίθαλψη. Στην περιοχή δεν υπήρχε Νοσοκομείο και το κτίριο της Μονής χρησιμοποιήθηκε ως χώρος περίθαλψης και βοήθειας για τους τραυματίες, αφού διέθετε αναπτυγμένους χώρους. Με την ψυχική διάθεση των Μοναχών, που είχαν της απαραίτητες γνώσεις, έγινε σημαντική προσφορά έργου και υπηρεσιών.